به نام اهورا مزدای پاک
زرتشت: خورشید باش، که اگر خواستی بر کسی نتابی نتوانی.
عرش به دست من بُود ، گر به من اعتنا کنی در شب ســـــرد غربتـــم ، نام مــرا صدا کنی خاکی و پست و کوچکم ، خاک ز من فزون بُود کاش به یک کرشــمه ات ، خاک مرا طلا کنی با تو که آشــنا شـــدم از همه کس جدا شدم کاش که روح خستـــه را از قفسش رها کنی پر بکشم به اوج ها ، دست به دست موج ها در گـــذر از خطر مــرا ، تــــو سپــــر بـــلا کنی دوری تو تب است و غم ، من به غم تو قانعم کاش مرا به درد خود ، عاشـــــق و مبتلا کنی کاش که باورت شود ، عشــــــق اهورایی من کاش به سیــــــل کوچک اشک من اکتفا کنی برگ و گل و بهـــار را ، ایــــن دل بی قـــــرار را در قــــدم مــقدست ، کاش که خاک پـــا کنی مــن به تو اقتـــدا کنم ، کاش تو اعتـــــنا کنی شیشه ی بشکسته ی دل ، کاش که کیمیا کنی در ره تو فدا شــــدن ، هستی جاودانـــه است در طلب مــعرفتـــت ، کاش مرا فــــنا کنی . . . همیلاــــ ۲۷ خرداد ماه ۸۶ 
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
حال همه ما خوب است
ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور که مردم آن را شادمانی بی سبب می نامند
...
حال همه ما خوب است اما تو باور نکن
من...
همیلا محمدی
برگی از پاییز 67
