به نام اهورا مزدای پاک
زرتشت: خورشید باش، که اگر خواستی بر کسی نتابی نتوانی.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ امشب خـــــراب افتــــــــــاده ام ، در پیــــــچ و تاب افتاده ام در گوشه ای از جـــــام تــــــو ، چون یک حباب افتــــــاده ام نوشم ! نمی نوشی مـرا ، هی چشــــــم می پوشـی مرا از شــــــوق روی ساغـــــرت ، مــــن با شتاب افتـــــــاده ام خـــون دل انگـــــــــــور ، من ! از ریشــــــــه ام مهجور ، من تا در دلت ماوا کنـــــم ، مـــــن در شـــــــــراب افتـــــــاده ام چون باده در جـــــــــام تو ام ، بی دانـــــــــه در دام تــــو ام آن بــــــــره آهـــــــــویم که در چنگ عقــــــاب افتـــــــاده ام دزدیـــــــــده ای دل از بـــــرم ، دانی چه رنجی مـــــی برم جـان می دهم ، غم می خرم ، من بی حساب افتاده ام شب تا سحــــــــــر بیدار ، مــن ! با ماه در پیــــــــکار ، من در عشــــــق تو مـــن در حســد با ماهـــــتاب افتـــــاده ام تا در سپهرت مه شــوم جــــــان داده ام ، اما چه ســود ؟ چــون ماهِ پشت ابـــــــــــرها ، من در حجاب افتـــــــاده ام یک جرعـــــه از چشـــم تو را می نوشم از خـود مـی روم چون هاجـــر از فرط عــــطش در ایــن ســـراب افتــــاده ام هــان ! می پرســتم من تو را ، دیـــوانه هستم من تـو را ملحد منــــم ، کافــــــر منم ، مـــن بی کتاب افتـــــاده ام جان می دهــــــم در کـوی تو ، محــــــراب مـــن ابروی تو بـر دار عشقت نازنیــــــن ، مـن بی طـــناب افتـــــــاده ام می مــــیرم و مـی مانمت ، دائــم به خــود می خوانمت پاســخ نمــی آید زتــــو ، مــن بی جــــواب افتـــــــاده ام امشب ز رویم مــی چکـــــد نوری چــــــو نور اخــــــــتران آئــــــینه ام ، نقــــــش تـــــو را در بازتاب افتـــــــــاده ام ! « امشب سـراپا آتشم ، می با سبــو سر می کشم »* جـانا ! ز داغ دوری ات ایـــــن ســـان خــراب افتــــاده ام همیلا محمدی ــ ۲۷ تیـــــر ماه ۸۷
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
حال همه ما خوب است
ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور که مردم آن را شادمانی بی سبب می نامند
...
حال همه ما خوب است اما تو باور نکن
من...
همیلا محمدی
برگی از پاییز 67
